Ludwików

Ludwików na mapie Reymannsa z lat 30-tych XIX wieku

Ludwików  to wieś (woj. wielkopolskie, pow. ostrowski, gmina Przygodzice) wzmiankowana w XVIII w. w dobrach przygodzickich książąt Radziwiłłów. W latach 1830–1866 (w innych źródłach do 1870) funkcjonowała tu huta szkła Ludwika Mittelstädta, napędzana siłą wody i zatrudniająca około 60 robotników przy trzech piecach. Produkowała szkło taflowe, butelki i kryształy (przy hucie działał młyn szlifierski). Nazwa wsi ma pochodzić od właściciela huty Ludwika. W 1841 r. wieś liczyła 20 domów i 211 mieszkańców. 

Ludwików na mapie Reymannsa z lat 50-tych XIX wieku

Golska Huta

Na mapie Davida Gilly'ego z 1803 roku zaznaczona jest huta szkła (Glashütte) na wschód od Chodeczy (obecnie woj. kujawsko-pomorskie). Prawdopodobnie działała pod koniec XVIII i na początku XIX wieku. Obecnie w tym miejscu znajduje się wieś Golska Huta, nazwa pochodziła od pobliskiej wsi Gole (Golle).

Auf David Gillys Karte von 1803 ist eine Glashütte östlich von Chodecz (heute Woiwodschaft Kujawien-Pommern) verzeichnet. Sie war vermutlich im späten 18. und frühen 19. Jahrhundert in Betrieb. An dieser Stelle befindet sich heute das Dorf Golska Huta, benannt nach dem nahegelegenen Dorf Gole (Golle). 

Huta Chodecka

Na mapie Gilly'ego z 1803 roku zaznaczona jest huta szkła (Glashutte) na zachód od Chodeczy (woj. kujawsko-pomorskie). Prawdopodobnie działała pod koniec XVIII i na początku XIX wieku. Obecnie w tym miejscu znajduje się wieś Huta Chodecka.

Gottlieb (Bogumił) Woloschek

W księgach kościelnych jego nazwisko bywało różnie zapisywane: Wołoszek, Wolhotschek, Wolchoszek, Gatoszek, Wolhotchech, Woytasik, Woytysiak, Woytiśka, Woydyszka, Woydejcich.

Szlifierz, ryserz.

Gottlieb Woloschek urodził się 1 maja 1802 r. w Szklarskiej Porębie jako syna Johanna (ur. 1771) i Maryanny Rozyny (Johanne Rosine, ur. 1776, w źródle niemieckim inne imię matki). Rodzice mieszkali w Szklarskiej Porębie pod numerem 264. Gottlieb był ewangelikiem. Prawdopodobnie jesienią 1824 roku przybył do huty szkła w Jasieniu. W Fabryce Szklanej Zajączek był ryserzem oraz szlifierzem szkła (1825 – 1829). Wiosną 1829 r. przeniósł się i rozpoczął pracę w Hucie Parzniewskiej (1829-1832). Prawdopodobnie wiosną 1832 roku wraz z rodziną opuścił teren huty i parafii Bogdanów. Dalszych jego losów nie udało mi się ustalić.

20 listopada 1825 r. w Kobielach Wlk. Gottlieb Woloschek poślubił Zuzannę Miler, ur. ok. 1795 r., córkę murarza Jana Milera (ur. ok. 1769) i Zuzanny z d. Rachol (ur. ok. 1773). Przed ślubem Zuzanna wraz z rodzicami mieszkała w Hucie Szklanej Zajączek w Jasieniu.

Dzieci Gottlieba i Zuzanny:

- Ernsztyna Elżbieta (1827, Jasień, par. Kobiele Wlk. - 1828, Jasień);

- Ernestyna Lowiza (1829, Huta Parzniewska, par. Bogdanów);

- Franciszek Karol (1831, Szlifiernia Parzniewska, par. Bogdanów - 1832, Szlifiernia Parzniewska).

Bliska relacja osobista i zawodowa łączyła Gottlieba z Karolem Kleinertem.