Huta szkła Wendzin (Wędzina)

Mapa Południowych Prus - Gilly 1803 r.

Huta szkła Wendzin (Wędzina) w powiecie lublinieckim (obecnie woj. śląskie) funkcjonowała w XVIII wieku na terenie ówczesnych Prus. Nazwa wsi Wędzina pochodzi od polskiego określenia oznaczającego "wędlinę" i związana jest z wytwarzaniem we wsi wędzonych produktów mięsnych. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia najstarszą nazwę miejscowości w obecnej polskiej formie "Wędzina" tłumacząc jej znaczenie  jako wieś wędzonego mięsa. Niemcy zgermanizowali nazwę na Wendzin w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie. Nazwa huty szkła była zapisywana w pisowni niemieckiej Wendzin lub Wenzin.

W danych statystycznych z 1767 roku wymieniona jest nowo założona huta szkła w Wendzin (na północny zachód od Lublinitz) zatrudniająca 10 pracowników; jest ona wymieniana jeszcze w 1798 roku, ale w 1799 roku została opisana jako nieistniejąca. Zatem działała w latach 1767–1799.

Sklarnia na mapie Prus z 1877 r.

Obecna część wsi Szklarnia (na niemieckich mapa Sklarnia) na południe od centrum wsi Wędzina prawdopodobnie odnosi się do właściwej lokalizacji huty szkła i znajduje się tam ulica Szklarska. Na mapie Gilly'ego z 1803 roku na południe od wsi zaznaczona jest stara huta szkła (Alte Glashuette). W 1830 roku „Sklarnia” koło Wendzin jest wymieniana jako miejsce dawnej huty szkła. Ówczesny Wendzin należał do katolickiej parafii Sieraków (Sierokau).